U bent hier

Kansrijke sectoren

De informatie op deze landenpagina werd met de grootste zorg samengesteld maar houdt nog geen rekening met de gevolgen van de coronacrisis.

Voeding en dranken

De Filipijnen zijn een solide en dynamische groeimarkt voor ingevoerde voedingswaren en dranken. Jaarlijks importeren ze voor meer dan USD 1 miljard aan consumentgerichte producten. De stijgende consumptie wordt onderstreept door de sterke economie, die in de periode 2018-2022 naar verwachting met gemiddeld 6 tot 7% zal groeien. Daarmee blijft het een van de best presterende economieën van Azië.

De Filipijnse voeding- en drankensector – goed voor 10% van het bbp – levert een belangrijke bijdrage aan de economische groei van het land. Groeifactoren van sectoren als detailhandel, foodservice en productie zijn de bevolkingsgroei; een opkomende middenklasse; steeds meer tweeverdieners; hogere inkomens; een jonge, snelgroeiende, verstedelijkte populatie met een verfijndere smaak en een steeds bredere toegang tot supermarkten; een snel veranderende levensstijl; een stijgend restaurantbezoek en groter bewustzijn van voedselkwaliteit en -veiligheid. Ook de toename van de geldtransfers van Filipijnen die in het buitenland werken en de snelgroeiende sector voor outsourcing van bedrijfsprocessen zorgen voor een hoger beschikbaar inkomen bij de middenklasse. 

Hoofdstad Manila is goed voor het leeuwendeel van de omzet, maar de groeiende economische activiteit in de landelijke gebieden draagt eveneens bij tot de expansie van de sector.

E-commerce krijgt steeds meer voet aan de grond en zorgt voor meer groei.

Detailhandel

80% van de totale voedselproductie wordt in het land geproduceerd en maar 20% van de voedselvoorraad wordt ingevoerd. Toch blijven de detailhandelaars bijzonder optimistisch over de competitiviteit van ingevoerde producten. Hoewel stevig campagne wordt gevoerd om lokale producten te kopen, geven de Filipijnen heel vaak de voorkeur aan ingevoerde producten. De steeds verfijndere smaak van de consument, de vraag naar culinair hoogstaande en gezonde voeding, diepvriesproducten, maaltijdpakketten, verwerkte kruidenierswaren en andere ingrediënten om thuismaaltijden te vervangen … Het neemt allemaal toe.

Door de snelle modernisering en expansie van de sector komen er in het hele land steeds meer supermarktketens in het hogere marktsegment. Ook de koelketen- en distributiesystemen worden steeds beter zodat de opslagmogelijkheden voor ingevoerd voedsel toenemen. En dat biedt de betere en veeleisendere klant meer kwaliteit, variatie en betrouwbaarheid. Deze supermarktketens zijn een lucratieve markt voor ingevoerde kwaliteitsproducten dankzij hun hoge omloopsnelheid, groei en een brede marktbasis.

Het marktaandeel van hyper- en supermarkten (samen goed voor 30% van de retailverkoop) neemt ook toe.

Ook de onlinedetailhandel wint aan populariteit. In 2018 zag de sector niet alleen detailhandelbedrijven met e-commerce beginnen, ook derde partijen kwamen op de markt met een gespecialiseerd platform voor onlineverkoop. Een efficiënte service, snelle leveringen en een breed productassortiment zijn noodzakelijk om de onlinemarkt in de komende jaren te doen groeien.

Naast de grote winkelcentra neemt het aantal kleine winkels zoals buurtwinkels en levensmiddel- en drankenhandels snel toe. De vraag naar buurtwinkels is groot dankzij de uitbreiding van commerciële gebieden, de bouw van kantoren en woningen, de boomende business process outsourcing-sector (BPO-call center) en de drukke levensstijl. Deze buurtwinkels bevinden zich meestal in zakenbuurten, BPO-hubs en in appartementsgebouwen. Ze zijn dag en nacht open. Naast kant-en-klaarmaaltijden, voorverpakte voedingswaren, dranken en andere gewone huishoudartikelen bieden buurtwinkels ook andere diensten aan, zoals het uitvoeren van betalingen en het herladen van beltegoeden.

Foodservice

In de afgelopen vijf jaar liet de Filipijnse foodservice-sector een onafgebroken groei optekenen. De verstedelijking van het land, het vastlopende verkeer en transport en de steeds drukkere levensstijl zorgen ervoor dat de consument kant-en-klare maaltijden koopt, eten aan huis laat bezorgen of uit gaat eten. In 2018 waren er in totaal 86.812 voedingszaken. Samen konden die verkoopcijfers van USD 13 miljard voorleggen. De sector groeit met gemiddeld 8% per jaar.

De duurdere restaurants, shoppingmalls, fastfoodketens, cafés en Western-style diners vragen kwalitatieve voedingsproducten en dranken zoals vlees, gevogelte, zeevruchten, zuivelproducten, verwerkt fruit en groenten, fruitsappen, gedroogde vruchten, noten, wijn en ambachtelijk bier. Restauranthouders willen graag nieuwe en bijzondere menu's aanbieden om meer klanten aan te trekken.

Voedselverwerking

Voeding is goed voor bijna de helft van de totale productie in de Filipijnse verwerkende industrie. Omdat de sector met 8 à 10% per jaar groeit, ziet de Filipijnse regering de voedselverwerking als een van de sectoren die prioritair buitenlandse investeringen voor speciale economische zones kan aantrekken.

De stijgende consumptie draagt bij tot een snelle productie-uitbreiding voor verwerkte voeding en drank. Dat biedt uitstekende mogelijkheden op het vlak van grondstoffen en hoogwaardige ingrediënten.

Ongeveer 90% van de productie in de voedsel- en drankenverwerkende industrie is voor binnenlands gebruik.  Omdat de kwaliteit en de efficiëntie blijven toenemen, krijgen de Filipijnen door hun strategische ligging en door de verschillende vrijhandelsakkoorden die het land heeft gesloten, ook kansen om die producten met succes uit te voeren. Hoewel de meeste van de zowat 500 voedsel- en drankenverwerkende bedrijven die bij de Philippine Food and Drug Administration zijn geregistreerd, kmo's zijn, behoren ze toch tot de grotere bedrijven in het land.

Meer info over de voedingssector in de Filipijnen in onze marktstudie ‘The Philippines Food Sector’.

Landbouwsector

De Filipijnen hebben heel wat natuurlijke rijkdommen en ze beschikken over een groot potentieel voor de ontwikkeling van een onafhankelijke en productieve agrarische economie, uitermate belangrijk voor de economische ontwikkeling van het land. De landbouwsector draagt bij tot het bbp door uitvoer en door grondstoffen die de agro-industrie verwerkt. Voor de Filipijnse regering is de agro-industrie een van de prioriteiten. Haar focus op de landbouwsector als bron van tewerkstelling en van voedselproductie en voedselveiligheid, is een stimulans voor voedselproducenten en -verwerkers (van kleinschalige ondernemingen tot grote plantages). De band met industriële goederen en diensten zoals logistiek, distributie en detailhandel is groot. Hier liggen ook kansen voor internationale leveranciers om nieuwe producten en technologieën aan te bieden die kunnen helpen om de landbouwnijverheid te moderniseren en om de sector productiever en competitiever te maken.

De agro-industrie is een van de sectoren die de Joint Foreign Chambers of the Philippines in hun beleidspapers vermelden. Ze pleiten in die papers ervoor dat de Filipijnen de zogenaamde 'Seven Big Winners sectors' sterk ontwikkelen. De uitdaging bestaat erin om de kansen te grijpen, om een efficiënt en doeltreffend productie- en verwerkingssysteem te ontwikkelen en om buitenlandse afzetmarkten te verkennen. De regering bracht landbouwsectoren in kaart met een groot marktpotentieel voor leveranciers van agrarische productiemiddelen, uitrustingen en diensten, inclusief strategieën om de mogelijkheden van de agro-industrie maximaal te ontwikkelen. Bij de snelst groeiende sectoren zijn visserij, zeewier, gevogelte, vee inclusief varkenskwekerijen, rijst, tarwe en andere granen, verse en verwerkte groenten en fruit. Van deze sectoren bieden verse en verwerkte groenten en fruit, diepgevroren en verwerkte vis en zeewier het meeste potentieel voor leveranciers van apparatuur, gelet op de hogere exportmarges die deze producten meestal opleveren.

Voor de export is de Filipijnse fruitsector erg belangrijk. Uit cijfers blijkt dat het totale voor fruitteelt bestemde landareaal, het productievolume, de productiewaarde en de export- en importcijfers al meer dan tien jaar lang gestaag stijgen. Verse, diepgevroren en verwerkte vis en zeevruchten is nog een sector die van nabij moet worden gevolgd. Zeewier en  mangrove- en koraalriffen vormen een belangrijk onderdeel van het mariene ecosysteem in de Filipijnen. Door de uiteenlopende noden van de agro-industrie doen de meeste Filipijnse importeurs een beroep op buitenlandse leveranciers en partners om deze agrarische behoeften en diensten in te vullen. De kansen voor leveranciers van verwerkende apparatuur zullen toenemen, samen met de verwachte groei van de uitvoer van verwerkte voedingsproducten (vlees, vis, zeevruchten, fruit en groenten).

Ook wil de regering inspelen op de stijgende vraag naar kokosvezels en turf op de globale markt. Het land kan kokosvezels en turf verwerken tot geotextiel en organische meststoffen of bodembemesting, die bij uitvoer heel wat inkomsten opleveren: tot USD 225 miljoen op jaarbasis. Potentiële afnemers zijn de VS, Canada, Hongkong, Zuid-Korea, Japan, Singapore en Taiwan.  

Overzicht van de sector

Chemicaliën voor de landbouw, meststoffen, stoffen en tools voor plaagbestrijding, biociden, fruit en groenten, zaden en plantmateriaal, dierenrassen en kweekmateriaal en -technologie, dierlijke producten en voedselproducten, veevoederingrediënten en probiotica, veevoeders en additieven, materiaal en uitrusting voor aquacultuur, visserijproducten, koel- en opslagsystemen, materiaal voor tuinbouw, irrigatietechnologie, oogstmachines, drogers, machines en technologie voor na het oogsten, transport en logistiek, afvalbeheer en andere aanverwante industrieën.  

Infrastructuur (Transport, Water, Energie, ICT & Telecom) 

De Filipijnen blijven een van de snelst groeiende bouw- en infrastructuurmarkten van Zuidoost-Azië. Het ambitieuze infrastructuurplan ‘Build, Build, Build’ van de regering is een stevige steun in de rug van de sector. Bovendien blijft de particuliere en buitenlandse belangstelling voor infrastructuur- en bouwprojecten stabiel.

Een betere infrastructuur is een van dé prioriteiten van de regering-Duterte. Het is ook het op een na belangrijkste probleem (17,8%) dat het WEF ziet voor wie op de Filipijnen zaken wil doen. Oververzadigde luchthavens, dichtgeslibde wegen en overvolle zeehavens, dure breedband en elektriciteit, een slechte watertoevoer en waterzuivering en ondermaats openbaar vervoer zijn typisch voor de Filipijnen.

De regering-Duterte is van start gegaan met haar ‘Build, Build, Build’-programma (USD 180 miljard voor infrastructuur) om het land een ‘gouden infrastructuur-eeuw’ te schenken door middel van meer wegen en bruggen, een beter overstromingsbeheer en betere stedelijke watersystemen, cruciaal openbaar vervoer, havens, luchthavens en spoorwegen. Op die manier wil de regering de economische groei versnellen en de regionale concurrenten inhalen. Het ministerie van Verkeer (Department of Transportation (DOTr)), het ministerie van Openbare Werken en Snelwegen (Department of Public Works and Highways (DPWH)), de Bases Conversion Development Authority (BCDA), de National Economic Development Authority (NEDA), het ministerie van Financiën (Department of Finance) en het ministerie van Begroting en Beheer (Department of Budget and Management) werken allemaal samen om het programma uit te rollen.

De regering zet in op 75 kernprojecten, waaronder 6 luchthavens, 9 spoorwegtrajecten, 3 snelle bustransits, 32 wegen en bruggen en 4 zeehavens, om de productiekosten te drukken, de inkomsten op het platteland te verhogen, investeringen op het platteland te bevorderen, het verkeer van goederen en mensen efficiënter te maken en meer banen te creëren. Ook wil de regering 4 energiefaciliteiten bouwen om een stabiele stroomtoevoer tegen een lagere prijs te kunnen garanderen. 10 waterbronprojecten en ook irrigatiesystemen moeten de landbouwproductie verhogen; 5 faciliteiten voor overstromingsbeheer moeten kwetsbare gemeenschappen beter beschermen en ze veel weerbaarder maken tegen de impact van de klimaatverandering; en 3 vernieuwingsprogramma’s moeten duurzame oplossingen bieden om op de best mogelijke manier aan de noden van de stedelijke bevolking tegemoet te komen.

Transport

Wegeninfrastructuur: wat de kwaliteit van de wegeninfrastructuur betreft, bekleden de Filipijnen volgens het Global Competitiveness Report 2016-2017 de 106e plaats op 138 landen.

Spoorwegen: in totaal hebben de Filipijnen maar 245 km spoorweginfrastructuur. Die bestaat uit 4 stedelijke lijnen in Metro Manila en de Philippine National Railway (PNR)-lijn in Southern Luzon. De ontwikkeling van massavervoersystemen om het hoofdeiland Luzon met de opkomende steden op Visayas en Mindanao te verbinden, zit nog in de conceptuele fase.

Massavervoersystemen: door de razendsnelle urbanisatie en de overbevolking hebben de massavervoersystemen van het land te weinig capaciteit. Zo heeft lijn 3 van Metro Rail Transit (MRT) een capaciteit van 350.000 passagiers per dag, terwijl ze er gemiddeld 500.000 per dag vervoert.

Luchttransport: de Filipijnen hebben enkele van de drukste luchthavens van Azië. Als gevolg van de agressieve campagnes van het ministerie van Toerisme is het aantal binnenlandse én buitenlandse toeristen enorm toegenomen. Er zijn 86 luchthavens op de Filipijnen. 12 van die luchthavens worden ingeschaald als internationaal, 32 als binnenlands en 42 als regionaal. De luchttransportsector doet het waarschijnlijk zo goed omdat de luchthavenfaciliteiten en -diensten zijn uitgebreid, luchtvaartmaatschappijen met goedkope tarieven komen en de toeristische bestemmingen goedkoper worden.  

Watertransport tussen de eilanden: dit is een even belangrijk onderdeel van het nationale transportsysteem als de andere transportvormen. Het is vooral relevant omdat het land de verschillende eilanden met elkaar wil verbinden en de passagiersstroom en het vrachtvervoer wil vergemakkelijken.

Watervoorraden

Van de totale bevolking wordt 14,5% nog altijd niet bediend door een van de waterleveranciers. En 337 gemeenten, vooral in de 10 armste provincies van het land, werden in 2015 nog altijd als ‘waterloos’ beschouwd.

Energie

Als tropische eilandengroep kunnen de Filipijnen een overvloed aan energie winnen uit hernieuwbare bronnen, als alternatief voor ingevoerde olie en steenkool. De hernieuwbare energiebronnen zijn zonne-energie, hydro-elektrische energie, geothermische warmte, windenergie en energie uit biomassa.  

De Filipijnen zijn een netto-invoerder van fossiele brandstoffen, maar door de negatieve gevolgen, zoals vervuiling, klimaatverandering en financiële onzekerheid door de fluctuerende brandstofprijzen, heeft het Filipijnse congres een aantal wetten goedgekeurd om het gebruik van hernieuwbare energie te bevorderen.

De stroomtarieven op de Filipijnen blijven hoog: de eilandengroep heeft de op twee na hoogste tarieven van de ASEAN. De belangrijkste reden voor die dure stroom is dat particulier opgewekte, overgebrachte en verdeelde stroom niet door de staat wordt gesubsidieerd. En omdat er maar een paar spelers op de markt actief zijn, is er weinig concurrentie. Er zou ook sprake zijn van marktmanipulatie en andere onvoorziene storingen in de stroomtoevoer, wat tot pieken in de groothandelsprijzen heeft geleid.

Onder de regering-Duterte is het de ambitie van het ministerie van Energie (Department of Energy (DoE) om elk gezin op de drie grote eilanden tegen 2020 van stroom te voorzien. Het doel is een ‘one-grid Philippines’ (één elektriciteitsnet voor de hele eilandengroep), waarbij het net van Mindanao ten laatste in 2022 wordt gekoppeld aan dat van Visayas en dat van Luzon. Om de verwachte vraag naar elektriciteit, inclusief reservecapaciteit te halen, bedraagt de extra systeemcapaciteit die de Filipijnen tegen 2040 nodig zullen hebben, 43.765 MW. Die zal als volgt worden opgesplitst: 25.265 MW voor basislast, 14.500 MW voor mid-merit en 4.000 MW voor piekbelasting.

Om te voorzien in een beleids- en programmakader voor de sector van de hernieuwbare energie hebben het ministerie van Energie (Department of Energy) en de National Renewable Energy Board (NREB) in 2011 het National Renewable Energy Program (NREP) ontwikkeld. Dit is een 20 jarenprogramma voor biomassa, zonne-energie, windenergie, waterkracht, geothermische en oceaanenergie. De NREP-doelstellingen voorzien in een verdrievoudiging van de geïnstalleerde capaciteit voor 2010 van 5.439 MW naar 15.304 MW tegen 2030. Op de lange termijn wil de regering een geïnstalleerde capaciteit aan hernieuwbare energie van 20.000 MW. Dit streefdoel moet tegen 2040 worden gehaald.

ICT

De privésector blijft de ontwikkelingen in de ICT-sector van het land bepalen. Dat heeft voor een aanzienlijke verbetering van de ICT-dienstverlening gezorgd.

De mobiele telefoon is veruit de belangrijkste toegang tot de ICT-diensten op de Filipijnen. Wat breedbandsnelheid betreft, blijven de andere ASEAN-landen, de APAC-regio en de rest van de wereld veel beter presteren. Intussen heeft 76,44 % van de steden/gemeenten van het land toegang tot breedband. Voorspeld wordt dat de Filipijnen in 2019 USD 5,1 miljard en tegen 2023 USD 8,1 miljard zullen uitgeven aan IT, met een geschatte jaarlijkse groei van 12,1% in diezelfde periode. Binnen die cijfers van Business Monitor International (BMI) wordt de IT-sector in drie segmenten opgesplitst: hardware, software en IT-diensten.

In alle sectoren stijgt de vraag naar automatisering. Dat biedt enorme mogelijkheden op het vlak van software en dienstverlening.

De groeiende middenklasse en de jonge bevolking van de Filipijnen zorgen ook voor een stijgende vraag naar IT omdat zij steeds meer uitgeven aan technologische producten, wat in het voordeel is van de topmerken.

Investeringen in Filipijnse infrastructuur worden eveneens als een opportuniteit beschouwd. Voor de bouw van wegen, spoorwegen, luchthavens, bruggen en havens zijn er al minstens ontwerpsoftware, bouwinformatiemodellen (BIM) voor een beter projectbeheer en filesharingapplicaties nodig. Daardoor zal de vraag naar hardware, software en diensten toenemen.

De Filipijnse regering, de sector van de business process outsourcing (BPO), de financiële sector en de telecommunicatiebranche zijn belangrijke verticale IT-markten. De Filipijnse regering betuigde haar engagement voor de sector door in 2016 een apart ministerie van Informatie en Communicatietechnologie (Department of Information and Communications Technology (DICT)) op te richten. De BPO-sector is niet alleen een grote werkgever, maar ook een belangrijke afnemer van hardware, software en diensten. In de financiële dienstensector is er heel veel vraag naar automatisering en veiligheidsdiensten om de onlinediensten te ondersteunen. Alle Filipijnse universele banken bieden onlinediensten en -transacties aan. De telecomsector is afhankelijk van hardware, software en IT-diensten om zijn netwerken te laten draaien en zijn klanten te kunnen bedienen.

Telecommunicatie

De Filipijnse telecomsector staat op een belangrijk kruispunt in zijn geschiedenis sinds de deregulering in de jaren 90. De vroege jaren 2000 werden gekenmerkt door fusies en acquisities. Dat resulteerde in het duopolie van de Philippine Long-Distance Telephone Company (PLDT) en Globe Telecom. Maar in november 2018 kreeg de Mindanao Islamic Telephone Company (Mislatel) een licentie. Daarom wordt het bedrijf de derde belangrijke speler op de markt. Normaal komt de commerciële start er in 2020. De kans bestaat dat Mislatel wordt omgedoopt tot DITO Telecommunity Corp.

Naast die consolidatie werden de vroege jaren 2000 ook gekenmerkt door de opkomst van de Chinese leveranciers van telecomapparatuur. Het DICT geeft aan dat het Filipijnse telecommunicatienetwerk voor ongeveer 80% afhankelijk is van Chinese telecomapparatuur. De belangrijkste leveranciers zijn Huawei en ZTE. Amerikaanse leveranciers konden niet op tegen de agressieve financieringen van hun Chinese concurrenten.

Belangrijke subsectoren:

  • Glasvezelnetwerk – door de nieuwe investeringen in breedband
  • Cyberbeveiliging – significante investeringen in openbare en particuliere sectoren
  • Clouddiensten – er is een verschuiving naar clouddiensten, maar er is nog onderzoek nodig om de misvattingen aan te pakken en beter te begrijpen hoe de markt moet worden benaderd.
  • Netwerkuitrusting – permanente upgrades voor telecombedrijven en ondernemingen
  • Opslag en servers – ter ondersteuning van de automatisering en permanente upgrades
  • Smartphones – hét connectiviteitstoestel bij uitstek van de Filipijnse consument

Meer info over de infrastructuur en het wegennet in de Filipijnen in onze marktstudie ‘Philippines infrastructure’. 

Specifieke vraag of probleem?

Flanders Investment & Trade heeft een wereldwijd netwerk van experten dat uw bedrijf ter plaatse helpt.

Ontdek wat FIT voor u kan doen in Filipijnen